domingo, 13 de octubre de 2019

AURKEZPENA


Kaixo!
Nora Salegui Pérez naiz, 18 urte ditut eta Deban bizi naiz. Lehen Hezkuntzako gradua ikasten ari naiz eta bihar nire lehenengo praktikak hasiko ditut Luzaro eskolan. 

Biharko eguna, urriak 14, iristeko irrikatan nago. Iraganera begiratuz gero, nork pentsatuko luke urte batzuk pasa ondoren, nire haurtzaroko eskolan burutuko nituzkeela nire lehenengo praktikak, orain arte izan dudan irakasle onenarekin berriro ere elkartu eta elkarrekin lanean arituko ginela, nork esango luke… Baina astelehena iristeko desiratzen nago, txikia nintzenean bezalaxe, iratzargailuaren soinua entzun, gosaldu, jantzi eta eskolara joan besterik ez dut nahi.

Ikasgela batean irakasle rola izango dudan lehen aldia izango da, nik bizitakoa ikuspuntu guztiz ezberdinetik ikusteko ordua heldu da, unibertsitatean ikasitakoa praktikan jarriko dut eta ikasgelan bizitzen den aniztasuna kanpotik sentitu ahal izango dut. 

Nire haurtzaroko momenturik politenak bertan pasa ditut, eskolan, bai lagunekin eta bai irakasleekin ere; nire nortasuna eraikitzen lagundu dit eta ez nintzateke inoiz orain naizen bezalakoa izango haurtzaroko eskola-garai xelebre baina eder horiengatik izan ez balitz. Momentu txarrak ere bizi izan ditut, baina bizitzaren xarma hori dela uste dut, nire irakasleak esaten zuen moduan, “bizitza ez da arrosa kolorekoa, eta sentimenduak ortzadarraren koloreetan garatzen dira”; poztasuna, tristura, nekea, damua, ilusioa…

Primeran gogoratzen ditut nire haurtzaroko eskola garaiak, 5 eta 6.mailak adibidez, bai izaeran eta bai ikasterako orduan ere aldaketa onuragarriak besterik ez zizkidan ekarri, eta hau guztia Joseba irakasleari zor diot, orain arte izan dudan irakaslerik onena baita. Berak erakutsi zidan niregan konfiantza izaten, berak ulertarazi zidan benetan baliotsuak diren gauzak miresten, eta nola ez, berarekin ikasten ikasi nuen.  2.maila berriz, irakaslearen ondorioz, inoiz pasa dudan kurtsorik gogorrena izan zen. Gurasoek eskolara joateko esnatzen nindutenean, etxean gelditu nahi nuela esaten nien, ez nuen eskolara joan nahi, ez nuen irakaslea ikusi nahi… Baina momentu txarrak ere pasatu egiten dira, eta azken finean, esperientzia txar horretatik gauza asko ikasi nituen, oso gaztea izan arren. 

Ziur nago bost aste hauetan ortzadarraren kolore guztietara iritsiko naizela, eta espero ez ditudan amaika gertakizun biziko ditudala; baina horregatik, urriak 14 iristeko irrikatan nago.


No hay comentarios:

Publicar un comentario