ANIZTASUNA
Praktikak aurrera joan ahala, gelan dudan aniztasuna gero eta nabariagoa da. Izan ere, alde batetik, aniztasunari buruz hitz egiteko orduan, gehienetan mutil eta nesketan edota atzerritarretan pentsatzen dugu. Beraz, kasu hauei dagokienez, nire gelan neska eta mutil kopurua nahiko berdintsua dela esan beharra daukat; 9 mutil eta 8 neska baitaude, betiere garrantzitsua da azpimarratzea neska edota mutil izateak gela honetan ez duela inolako pribilegiorik ematen, denak berdin tratatzen baitira. Atzerritarrei dagokionez, niri praktikak egiteko tokatu zaiten gelan; Marokotik txikitatik etorritako neska bat dago, Urugaitik duela urte bete etorritako beste bat eta Kolombiatik etorritako beste neska bat daude. Beraz, azken bi hauei, euskera ikasteko astean bi orduz gelatik ateratzen dituzte eta beste gela batera joaten dira irakasle desberdin batek euskara azkarrago edo hobeto ikas dezaten.
Horrez gain, aniztasuna ere beste egoera batean ematen dela ikusi dut. Nire gelan, ia uneoro laguntza berezia behar duen neska bat ere badago. Honek, mikrozefalia, hiperaktibitatea eta atzerapen psikomotorea ditu. Beraz, haur honek uneoro beste gelakideek behar ez dituzten laguntzak behar izaten ditu. Izan ere, ikastetxeak laguntza hori eskaintzen dion irakasle bat dauka eta astean hainbat ordu egoten da haurrarekin, nahiz eta ez den beste gela batera joaten, bertan gelditzen da irakasleak berarentzat aproposak ikusten dituen lanak burutzen.
Pertsonalki, bakoitzak ikaskuntza-maila desberdina duen arren, orokorrean antzekoa izaten dute adin edo gela bereko haurrek. Baina nire kasuan, gelan, beste 16 gelakideak baino aurreratuagoa dagoen haur bat dagoela antzeman dut. Esate baterako, irakasleak, matematikako arloan, besteek egiten duten lan berdina egiten amaitzen duenean, irakasleak nahiko maila altuagoko lanak ematen dizkio. Esan dezakegu, haur honek, zerbait berezia, desberdina edota anitza duela besteekiko.
Esan beharra dago, aniztasuna bizitzako eremu guztietan eta pertsona guztien artean dagoela. Hau da, pertsona bakoitza desberdina da eta munduan ez daude berdinak diren bi pertsona. Hori dela eta, oso aberasgarria da aniztasuna, besteengandik ikasteko aukera ematen digu eta besteek guregandik ikasteko aukera ere bai.
sábado, 9 de noviembre de 2019
PROIEKTUAK
Kaixo guztioi!
Gure praktikaldiaren azken txanpara heltzen ari gara eta gaurkoan, gure ikastetxeetan ikus ditzakegun proiektu ezberdinei buruz hitz egingo dugu.
Jakin badakit, Zestoako Herri Ikastetxean hainbat proeiektu ezberdin daudela martxan, baina esan beharra daukat, 4 aste hauetan 2 proiekturekin aritu naizela zuzenean harremanetan.
2 proiektu horien artean lehena, Irakurketa Plana dugu. Proiektu honen helburua, ikasleak irakurketa eta horrek dakarren ulermena lantzera bideratzea da. Orokorrean, irakasgai gehienetan, indar handiagoa ematen zaio idazteari, irakurtzeari baino, eta beraz, bigarren hau sustatzeko, hari bakarrik zuzendutako irakasgaia dugu. Astean behin gutxienez, ikasleek irakurketa deituriko irakasgaia dute. Bertan, irakasleak, ikasle bakoitzari albiste edota ipuin bat ematen die. Lehenik, irakasleak pare bat aldiz altuan irakurtzen du. Ondoren, ikasle bakoitzak berea irakurtzen du, eta azkenik, binaka jarri eta txandakako irakurketa burutzen dute. Prozesu hori gauzatzen ari den bitartean, irakasleak banaka ikasle bakoitzari deitu eta ipuinaren zati bat irakurtzeko eskatzen dio. Horrela irakaslea, ikasle bakoitzaren irakurketa maila neurtzeaz arduratzen da. Irakurketa lan hau egin ondoren, testuak dakartzan ulermen galderak erantzun behar dituzte. Denak batera lanean aritzen direnez, zaila da jakitea bakarrik edota ondokoari begiratuta erantzun dituzten galderak, beraz, noizean behin, banaka eseri eta banakako irakurketa eta hari dagozkion ulermen galderak burutzen dituzte.
Azalduko dudan bigarren proeiktua oso proiektu berezia iruditzen zait. Zestoako Herri Ikastetxeak, Zestoako San Juan Egoitzarekin duen proiektu bat da hain zuzen. Proiektu hau aspalditik dago martxan, bertan ikasten nuenean bizi izan bainuen baina esan beharra daukat orain eman duen aurrera pausoak benetan arritu nauela. Aspalditik, egun puntualetan, esaterako, gabonak, inauteriak eta horrelako datak iristen zirenean, ikastetxeko ikasleak San Juan Egoitzara joaten ginen eta bertan zenbait ekntza burutzen genituen han aurkitzen diren aiton-amonekin. Egun horiek oso bereziak ziren bai geuretzat eta bai bertakoentzat ere eta oso ondo pasatzen genuen guztiok batera.
Hori horrela izanik, badirudi proiektu hau zabaltzea erabaki dutela, hau da, egunerokotasuneko zerbait bilakatzea erabaki dute. Hori dela eta, egunero-egunero, ikastxetxeko gela bakoitzetik ikasle bat egoitzara joaten da, guztiek joan ahal izateko, astero ikasleak txandakatzen joaten dira. Bertan, eskolako sistema ez apurtzeko eta ikasleak eroso sentitzeko, txoko ezberdinetan aritzen dira lanean. Nire taldekoei garbiketa txokoa egokitu zaie eta bertan, arropak garbitzera bota, tolestu, armairuetan jaso eta horrelako ekintzak burutzen dituzte. Kanpotik, pilabat nabari dut oso gustora daudela proiektu honekin, beti zai baitaude beraien txanda heltzeko. Goizean 11:15 aldera tokatzen zaien ikasleak bildu eta denak batera joaten dira eta 12:15 alderako itzultzen dira. Itzulitakoan, egun horretan egin dutena azaltzen digute.
Proiektu hau oso priektu berezia izateaz gain, behar-beharrezkoa iruditzen zaidan proiektu bat da. Honi esker, ikasleak errealitatearekin harremanetan jartzen dira eta errealitate hori aurrera eramateko egin behareko esfortzuaz ohartzen dira. Ikasleek ikasi egiten dute zein garrantzitsua den laguntzea eta laguntza horrek nola eragiten duen besteengan. Esan beharra daukat ikasleentzat oso esanguratsua izan arren, bertan aurkitzen direnentzat ere poztasun- iturri aberasgarria dela haurren bisitak jaso eta haiekin ekintzak burutzen aritzea.
viernes, 8 de noviembre de 2019
PROIEKTUAK
Arratsalde on,
Tira, jadanik
igaro da laugarren astea ere, zer azkar pasatzen den denbora gustuko duzuna
egiten ari zarenean… Aste bakarra besterik ez da falta praktikaldi hau
bukatutzat emateko, eta egunak joan, egunak etorri gauza berriak ikasten ari
naiz, eta oraingo honetan aurretik behatu ez ditudan proiektuak aztertzeko
zeregina egokitu zaigu.
LH2. mailako gela
batean nagoen heinean, bertako irakasleei proiektuei buruz galdetzen jardun
dut, eta hauek lantzen dituztela aipatu didate: STEAM (zientzia-hezkuntza),
ikasketa kooperatiboan oinarritutako metodologia eta BIZIKASI ekimena. Horrez
gain, jakinaren gainean nago ikastetxeak beste hainbat proiektu ere sustatzen
dituela, besteak beste, Agenda 21, Irakurketa plana eta Elkarbizitza.
STEAM, Science, Technology,
Engineering, Art y Mathematics diziplinak identifikatzen
dituzten siglak dira, eta ikasleen arteko bokazio zientifiko-teknologikoaren
sustapenean eta orientazioan oinarritutako proiektua da. Helburu nagusia,
hezkuntza zientifikoa bultzatzea da eta horretarako, metodo zientifikoan
oinarritutako esperimentazioa baliatzen dute Luzaro eskolako irakasleek. Metodo
zientifikoa, zientzietan jakintza berriak eskuratzeko erabiltzen diren pausu
multzoa da, baina astean zehar behatu ondoren, aurretik esan dudan moduan, nire
tutoreak jarraitzen dituen pausuak esperimentazioan dute oinarria. Hau da,
behaketaren ondoren formulatutako hipotesia esperimentazioaren bidez frogatzea,
hain zuzen.
Beste alde batetik, ikasketa kooperatiboan oinarritutako metodologia ere
sustatzen da, helburu nagusia, zeregin akademikoak ebazteko orduan koordinatutako
elkarlana bultzatu eta ikasleen ikasketan sakontzea da. Hau aurrera eramateko,
ikasgelan A eremua jorratzen dute, hau da, talde kohesioari lotutako jarduna. Bigarren
sarreran aipatu nuen moduan, ikasleak lauko taldeetan eserita daudela
aprobetxatuz, ikasle bakoitzari, talde-lana sustatzeko betebehar bat ematen
zaio: bozeramaile, idazkaria eta materialaren eta isiltasunaren arduraduna. Rol
hauek astero aldatuz doaz eta ostirala heltzen denean, ebaluaketa bat egiten
dute.
Suscribirse a:
Comentarios (Atom)

