Kaixo!
Dagoeneko Praktikaldiaren azkeneko astea bukatu da eta agur esan beharko diot La Salle Legazpi ikastetxeari pena handiarekin eta berriro ere, kaixo esan gure fakultateari.
Nire txikitako eskola da La Salle eta bertako irakasle gehienak, guztiak ez esateagatik, ezagutzen nituen. Baita ere, bertan erabiltzen duten metodologia, baina, esan behar dut, praktikaldi hontara nahiko urduri joan nintzela, esperientzia berria zelako.
Lehenengo egunean, gelara sartu eta txirrina jo zuenean, nire urduritasuna handitzen hasi zen baina, ikasleak sartzen joan ziren einean eta nirekin izan zuten jarrera ikusi ondoren, asko lasaitu nintzen eta dena ondo joango zelaren sentsazioa izan nuen.
Lehenengo eguneko urduritasuna alde batera utzita, 5 aste izugarri pasa ditut beraien ondoan eta eskerrak ematen dizkiet La Salle ikastetxeko irakasleei (bereziki, nire tutoreari (Jon) eta koordinatzaileari (Elena)) asko lagundu didatelako, eta batez ere, eskerrak ematen dizkiet nire gelako (5.B) ikasle guztiei, zoragarriak izan direlako eta oso ondo portatu direlako nirekin.
Azkeneko astea iritsi zenean, umeak geroz eta urduriago jartzen ninduten, libre zuten momentu guztietan nire inguruan zeuden ni besarkatzeko eta esaten zidaten "denbora gehiago geratu, mesedez". Alde batetik, asko gustatzen zitzaidan niregana urbiltzea eta besarkadak ematea, beraiekin oso harreman ona bainuelako. Baina, beste alde batetik, ez zitzaidan gustatzen gogoratzen zidatelako ostiralean bukatzen nituela praktikak eta joan behar nintzela.
Azkeneko eguna iritsi zen, eta gelara sartu bezain pronto niregana etorri ziren korrika musuak emateko, marrazki batzuk emateko, opariak... Patioko orduan, bai irakasleei baita irakasleei ere, pasta batzuk eman nizkien, eskerrak emanez.
Esperientzia hau izugarria izan da eta gauza asko ikasi ditut. Unibertsitatean teorian ikasi ditugun gauza guztiak, praktikan jarri ditut eta konturatu naiz gauza asko direla eta ez direla denak errazak, unibertsitatean ematen duten bezala.
Irrikitan nago, hurrengo praktikaldia hasteko, baina tamalez, asko falta da.

No hay comentarios:
Publicar un comentario