Gaurkoan praktikaldiko etapari agur esatea tokatzen zaigu. Praktikaldia bukatu eta beste bi praktikaldi luzeago gelditzen zaizkigula gogoratu beharra dago.
Praktikaldiaren lehenengo eguna urduritasunez beterik zegoen. Etorkizun batean irakasle gisa lan egitea gustatuko litzaidake eta bost aste hauetan bizitako esperientziak erabilgarriak izan daitezke. Duela urte batzuk, Karmelo Etxegarai ikastetxean metodologia berria bat jarri zuten martxan. Metodologia berria taldeka ikastean eta besteei laguntzean oinarritzen da. Nire aburuz, metodologia berri hau metodologia tradizionala baino eraginkorragoa da. Metodologia berriak esperimentazioa sustatzen du. Esperimentazioaren bitartez haurrek gauzak behatu eta aztertu ditzakete.
Nahiz eta, urduri egon haurrek esku zabalik hartu ninduten. Gutxinaka-gutxinaka haurren eta nire arteko erlazioa estutzen joan da. Haurrek beste irakasle bat izango banintz bezala tratatu didate, hau da, zalantzaren bat izanez gero niri ere galdetzen zidaten. Hasiera batean, matematikatikako klaseetan egoten nintzen. Azken bi asteetan, ordea, Haritza taldearekin egon naiz. Hori dela eta, Haritza taldeko haurrekin gainerako klaseetako haurrekin baino konfiantza gehiago dut. Horrez gain, matematika ez den, beste ikasgai batzuk ikusteko aukera izan dut.
Irakasleei dagokionez, bost aste hauetan jatorrak izan dira eta laguntzeko prest egon dira. Lehenengo egunean metodologia berriaren nondik norakoak azaldu zizkidaten eta ikastetxea erakutsi zidaten. Nire tutoreari buruz, ez dut zer esanik. Praktikaldi garaian nitaz arduratu da eta nire iritzia kontuan izan du. Bestalde, ikasleen zailtasunez jakinarazi dit.
Bizitzan bezala, momentu onak eta ez hain onak ikusi ditut. Hala ere, esperientzia honetan bizi izandako momentu onak zein txarrak gogoratuko ditut. Azken finean, momento guzti horiek esperientzia berri honen parte dira.
Azken eguna emozioz beteriko eguna izan da. Esperientzia honetan bizitako momentu guztiak gogoratuko ditut. Horrez gain, ikastetxean ezagututako irakasleez eta haurrez gogoratuko naiz.

No hay comentarios:
Publicar un comentario